ممول نامه

به نام خدا روزی روزگاری ..یک فروند ممول زیست مینمود که 90درصدمواقع راهش به دوراهی میرسید اونم خطرناک +خدا این دفعه رو به خیر بگذرونه ++وای خدا این دیگه خیلی دو راهیه:(...

حسِ علاقه به پوشیدنِ لباس عروس و تاج گذاشتن و کفشایه سیندرلایی گونه ....یه حسِ درونیه قوی ایه که تو وجود هر دختر یا بهتر بگم هرزنی وجود داره بدون استثنا..چون شبیه ملکه ها میشن ...وعشقِ به ملکه شدن تو نهاده همه ی خانوم هاموج میزنه ..کاش یه جوری بود که آدم فارغ از این همه مراسمات پراسترس و شاید بدرد نخور ..هروقت دلش خواست لباس عروس بپوشه... واما من دلم میخواد: در بستنِ پیمانِ ما تنها گواه ما شد خدآ تا این جهان برپا بوداین عشق ما بماند به جا بعدا نوشت:این پست چیزی را تایید نمیکند صرفا بلند بلند فکر کردن است ....

بزرگترین موهبت خدا فرآموشیه ...